سه چرخه و روش رایج تعویض لنت ترمز خودرو

سه چرخه و روش رایج تعویض لنت ترمز خودرو

لنت ترمز خودرو به ماده اصطکاک ثابت شده روی درام ترمز یا دیسک ترمز اشاره دارد که با چرخ می چرخد. . آستر اصطکاکی و بلوک پوشش اصطکاکی فشار خارجی را تحمل می کند و برای رسیدن به هدف کاهش سرعت خودرو اصطکاک ایجاد می کند. بلوک اصطکاک ماده اصطکاکی است که توسط پیستون کالیپر فشار داده می شود تا روی دیسک ترمز فشرده شود. به دلیل اصطکاک، بلوک اصطکاک به تدریج فرسوده می شود. به طور کلی، هرچه قیمت لنت ترمز کمتر باشد، سریعتر سایش می شود.

بلوک اصطکاکی به دو قسمت ماده اصطکاکی و صفحه زیرین تقسیم می شود. بخش مواد اصطکاکی همچنان پس از پوشیدن قابل استفاده است. پس از استفاده از مواد اصطکاک، صفحه زیرین و دیسک ترمز مستقیماً با هم تماس پیدا می کنند که در نهایت اثر ترمز را از دست داده و به دیسک ترمز آسیب می زند. هزینه تعمیر دیسک های ترمز بسیار گران است. به طور کلی، الزامات اساسی برای لنت ترمز عمدتاً شامل مقاومت در برابر سایش، ضریب اصطکاک بالا و عملکرد عالی عایق حرارتی است. با توجه به روش های مختلف ترمز، لنت های ترمز را می توان به دو نوع لنت ترمز درام و لنت ترمز دیسکی تقسیم کرد. با توجه به مواد مختلف، لنت های ترمز را می توان به طور کلی به نوع آزبست، نوع نیمه فلزی، نوع NAO (یعنی بدون نوع ماده آلی آزبست) و سه نوع دیگر تقسیم کرد. با پیشرفت سریع فناوری مدرن، مانند سایر اجزای سیستم ترمز، خود لنت ترمز نیز در سال های اخیر به طور مداوم توسعه یافته و تغییر کرده است. در فرآیند تولید سنتی، مواد اصطکاکی مورد استفاده روی لنت ترمز مخلوطی از انواع چسب یا مواد افزودنی است و برای افزایش استحکام و ایفای نقش تقویت کننده به آن الیاف اضافه می شود. سازندگان لنت ترمز وقتی صحبت از مواد مورد استفاده، به ویژه فرمولاسیون های جدید می شود، سختگیرانه برخورد می کنند. البته برخی از مواد مانند میکا، سیلیس و قطعات لاستیک عمومی هستند. اثر نهایی ترمز لنت ترمز، مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر دما و سایر خواص به نسبت نسبی اجزای مختلف بستگی دارد. در اینجا یک صحبت کوتاه در مورد چندین ماده مختلف لنت ترمز وجود دارد. لنت ترمز از نوع آزبست آزبست از ابتدا به عنوان ماده تقویت کننده لنت ترمز استفاده می شده است. فیبر آزبست دارای استحکام بالا و مقاومت در برابر دمای بالا است، بنابراین می تواند الزامات لنت ترمز، دیسک کلاچ و لنت را برآورده کند. این الیاف دارای استحکام کششی قوی است، حتی می تواند با فولاد درجه بالا مطابقت داشته باشد و می تواند دمای بالای 316 درجه سانتیگراد را تحمل کند. مهمتر از آن، آزبست نسبتا ارزان است. از سنگ معدن آمفیبول استخراج می شود و این سنگ معدنی در بسیاری از کشورها به تعداد زیاد یافت شده است.

در ترکیب لنت های ترمز آزبست، آزبست 40-60٪ را تشکیل می دهد، اما اکنون مشخص شده است که بیشتر آزبست ها دارای خطرات بالقوه هستند. آزبست توسط جامعه پزشکی تایید شده است که سرطان زا است و الیاف سوزنی مانند آن به راحتی وارد ریه ها می شود ماندن، باعث تحریک و در نهایت می تواند منجر به بروز سرطان ریه شود، اما دوره نهفتگی این بیماری می تواند 15 تا 30 سال باشد، بنابراین افراد اغلب متوجه مضرات آزبست نمی شوند. تا زمانی که الیاف آزبست توسط خود مواد اصطکاک ثابت شود، به سلامت کارگران آسیبی وارد نمی کند، اما زمانی که الیاف آزبست همراه با اصطکاک ترمز تخلیه می شود تا گرد و غبار ترمز تشکیل شود، ممکن است به یک سری علل ریشه ای تبدیل شود که بر سلامتی تأثیر می گذارد. طبق آزمایش انجام شده توسط انجمن ایمنی و بهداشت شغلی (OSHA)، هر بار که آزمایش اصطکاک معمولی انجام می‌شود، میلیون‌ها الیاف آزبست از لنت‌های ترمز به هوا ساطع می‌شود و این فیبر بسیار کوچک‌تر از موهای انسان است که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیست، بنابراین یک نفس می‌تواند هزاران نفر را بدون الیاف آزبست بمکد. به طور مشابه، اگر از یک لوله هوا برای دمیدن گرد و غبار ترمز در درام ترمز یا قطعات ترمز استفاده شود، الیاف آزبست بی شماری نیز می توانند به هوا دمیده شوند. این گرد و غبار نه تنها بر سلامت تکنسین‌های شاغل تأثیر می‌گذارد، بلکه بر سایر افراد حاضر نیز تأثیر می‌گذارد که به سلامت آسیب می‌رسانند.

حتی برخی از عملیات بسیار ساده مانند : ضربه زدن به درام ترمز با ضربه زدن به درام ترمز برای شل شدن آن، اجازه می دهد تا گرد و غبار ترمز داخلی خارج شود و همچنین می تواند مقدار زیادی فیبر آزبست را در هوا شناور کند. نگران کننده تر این است که وقتی الیاف در هوا شناور می شوند، چندین ساعت دوام می آورند و سپس به لباس ها، رومیزی ها، ابزارها و سایر سطوحی که فکرش را می کنید می چسبند. هر زمان که آنها با تحریک مواجه شوند (مانند تمیز کردن، راه رفتن، جریان هوای ایجاد شده در هنگام استفاده از ابزارهای پنوماتیک)، دوباره در هوا شناور می شوند. به طور معمول، هنگامی که این مواد وارد محیط کار می شود، ماه ها یا حتی سال ها در آنجا باقی می ماند و اثرات بالقوه ای بر سلامتی افراد شاغل در آنجا و حتی مشتریان ایجاد می کند. انجمن ایمنی و بهداشت شغلی آمریکا (OSHA) همچنین خاطرنشان کرد: محیط کار افراد برای ایمن بودن نباید بیش از 0.2 الیاف آزبست در هر متر مربع داشته باشد. در عین حال، گرد و غبار آزبست تولید شده در تعمیر و نگهداری روزانه ترمز باید به حداقل برسد. سعی کنید از کارهایی که ممکن است باعث انتشار گرد و غبار شود (مانند ضربه زدن به لنت ترمز و غیره) اجتناب کنید. اما علاوه بر خطرات سلامتی، لنت ترمز آزبستی مشکل مهم دیگری نیز دارد. از آنجایی که آزبست عایق حرارتی است، هدایت حرارتی آن به ویژه ضعیف است. معمولا استفاده مکرر از ترمز باعث تجمع گرما در لنت ترمز می شود. هنگامی که لنت ترمز داغ می شود، عملکرد ترمز آن تغییر می کند و همان اصطکاک و نیروی ترمز ایجاد می شود. باید بارها ترمز را ترمز کنید. به این پدیده «انقباض ترمز» می گویند. اگر لنت های ترمز به درجه خاصی از حرارت برسند، ترمزها از کار می افتند. هنگامی که سازندگان وسایل نقلیه و تامین کنندگان مواد ترمز تصمیم گرفتند جایگزین های جدید و مطمئن تری برای آزبست ایجاد کنند، مواد اصطکاکی جدید تقریباً به طور همزمان ظهور کردند. این لنت ترمز هیبریدی و غیرآزبستی آلی (NAO) نیمه فلزی است که در زیر مورد بحث قرار می گیرد. لنت ترمز هیبریدی "نیمه فلزی" لنت ترمز هیبریدی نیمه فلزی (Semi-met) عمدتاً از پشم فولادی خشن به عنوان الیاف تقویت کننده و یک مخلوط مهم استفاده می کند. از ظاهر (الیاف و ذرات ریز)، لنت ترمز نوع آزبست و آلی غیر آزبست (NAO) را می توان به راحتی تشخیص داد و همچنین دارای خواص مغناطیسی خاصی هستند. پشم فولادی استحکام و رسانایی حرارتی بالایی دارد، که باعث می شود لنت ترمز هیبریدی "نیمه فلزی" ویژگی های ترمز متفاوتی با لنت های ترمز آزبست سنتی داشته باشد. به عنوان مثال: لنت ترمز "نیمه فلزی" محتوای فلزی و استحکام بالایی دارد. محتوای بالای فلز نیز ویژگی های اصطکاک لنت های ترمز را تغییر می دهد. معمولاً به این معنی است که لنت های ترمز "نیمه فلزی" به فشار ترمز بالاتری برای انجام همان اثر ترمز نیاز دارند.

به خصوص در محیط دمای پایین، محتوای فلز بالا همچنین به این معنی است که لنت های ترمز باعث سایش سطح بزرگتر دیسک های ترمز یا درام ها می شود و صدای بیشتری تولید می کند. مزیت اصلی لنت ترمز هیبریدی "نیمه فلزی" (Semi-met) در قابلیت کنترل دما و دمای ترمز بالاتر آن است. عملکرد انتقال حرارت ضعیفی با نوع آزبست و ظرفیت خنک کنندگی ضعیف دیسک های ترمز و درام ترمز دارد. در مقایسه با آنها، به دیسک ترمز و درام کمک می کنند تا هنگام ترمزگیری، گرما را از سطح خود دفع کنند و گرما به کالیپر ترمز و اجزای آن منتقل می شود. البته اگر گرما به درستی مدیریت نشود، مشکلاتی به وجود می آید. دمای روغن ترمز پس از گرم شدن افزایش می یابد. اگر دما به حد معینی برسد، ترمز جمع می شود و روغن ترمز می جوشد. این نوع گرما همچنین تأثیر خاصی بر روی کالیپر ترمز، رینگ آب بند پیستون و فنر برگشتی دارد که باعث تسریع در پیری این قطعات می شود. این نیز دلیلی برای مونتاژ مجدد کالیپر ترمز و تعویض قطعات فلزی در طول تعمیر و نگهداری ترمز است. مواد ترمز آلی بدون آزبست {NAO) مواد ترمز آلی بدون آزبست عمدتاً از الیاف شیشه، فیبر معطر پلی خنک یا الیاف دیگر (کربن، سرامیک و غیره) به عنوان مواد تقویت کننده استفاده می کنند و عملکرد آن عمدتاً به نوع الیاف بستگی دارد و مخلوط را اضافه کنید. مواد ترمز آلی غیرآزبستی عمدتاً به عنوان جایگزین آزبست برای درام ترمز یا کفشک ترمز ساخته می شوند، اما اخیراً آنها به عنوان جایگزینی برای لنت ترمز دیسکی جلو نیز شروع شده اند. از نظر عملکرد، لنت ترمز NAO نسبت به لنت ترمز نیمه فلزی به لنت ترمز آزبست نزدیک تر است. مانند لنت ترمز نیمه فلزی، هدایت حرارتی خوب و قابلیت کنترل دمای بالا خوب ندارد. تفاوت بین مواد خام جدید NAO و لنت ترمز آزبست چیست؟ مواد اصطکاکی معمولی مبتنی بر آزبست حاوی پنج تا هفت مخلوط اساسی از جمله الیاف آزبست برای تقویت، مواد افزودنی مختلف و چسب‌ها مانند روغن بذر کتان، رزین، بنزن و رزین هستند. در مقایسه، مواد اصطکاکی NAO حاوی حدود هفده ماده ترکیبی مختلف غلتکی است، زیرا حذف آزبست نمی تواند معادل جایگزینی ساده یک جایگزین باشد، بلکه تعداد زیادی مخلوط برای اطمینان از عملکرد ترمز و صاف کردن آن یا بیشتر از اثر ترمز بلوک اصطکاکی آزبست مورد نیاز است. مواد لنت ترمز NAO دستخوش تغییرات متعددی شده است. مواد فعلی NAO به طور موثر از عملکرد لنت های ترمز آزبست در بسیاری از جنبه ها، عمدتاً از نظر عملکرد ضد اصطکاک و نویز، فراتر رفته اند. البته ابتدا باید استاندارد تعیین شود، زیرا تنها از این طریق می توان هر فرمول جدید مواد اصطکاکی را آزمایش کرد. این مشخصات باید شامل عملکرد اصطکاک، مقاومت در برابر خستگی، سازگاری دما، مقاومت در برابر سایش و نویز باشد. هرچه مواد اصطکاکی بهتر باشد، عملکرد اصطکاک بلوک اصطکاکی بهتر در دماها و فشارهای مختلف حفظ می شود. به عبارت دیگر، عملکرد نباید در دماهای پایین یا بالا تغییر زیادی کند.

هرچه مواد اصطکاک بهتری داشته باشند، احتمال انقباض ترمز پس از ترمزهای مکرر کمتر می شود، که باعث می شود «پدال ترمز» احساس خوبی داشته باشد. مواد بهتر نیز سایش و سر و صدا را کاهش می دهند. لنت های ترمز قبلی NAO فقط برخی از الزامات را برآورده می کردند، اما اکنون آنها اساساً به طور کامل برآورده شده اند. لنت‌های ترمز NAO امروزی عمر مفید بیشتری نسبت به لنت‌های ترمز آزبست دارند و همچنین به افزایش طول عمر درام‌های ترمز و دیسک‌های ترمز کمک می‌کند. پس از معرفی خواص مواد چند نوع اصلی لنت ترمز، اجازه دهید در مورد عقل سلیم در مورد استفاده و تعویض لنت ترمز صحبت کنیم.

/